ما در زندگی روزمره پیوسته در معرض بمباران سموم و مواد شیمیایی هستیم. این مواد در غذاها، پاکت‌های بسته‌بندی مواد غذایی، حشره‌کش‌ها، افزودنی‌ها، مواد نگهدارنده، پاک کننده‌های خانگی، اسپری‌ها و ذرات قابل استنشاق، مواد نگهدارنده چوب و مواد ضد کرم چوب به وفور یافت می‌شوند.

همۀ عوامل فوق ممکن است بر باروری اثر بگذارند. واقعیت این است که ما در دریایی از هورمون‌ها و مواد شیمیایی غوطه‌ور هستیم و بسیاری از این عوامل بر باروری ما اثر منفی دارند لیکن اغلب جدا کردن تک‌تک عوامل آسیب‌زا، کاری غیر ممکن یا بسیار دشوار است.

شواهد فراوانی وجود دارند که نشان می‌دهند مواد شیمیایی موجود در خانه نظیر اسپری‌ها، پاک‌کننده‌ها و حشره‌کش‌ها بر باروری اثر منفی دارند. برخی مواد شیمیایی می‌توانند باروری را مختل کنند یا از رشد و تکامل تخمک بارور شده جلوگیری کنند.

جیوه: یک فلز سنگین سمی است که امروزه هوا، آب و خاک را در بسیاری از نقاط جهان آلوده کرده است. آلودگی به جیوه در اثر سوزاندن سوخت‌های فسیلی و افزایش استفاده از آن در صنعت و کشاورزی ایجاد شده است. مقادیر خیلی کمی جیوه نیز در حشره‌کش‌ها، مواد پرکننده دندان، ماهی‌ها به ویژه ماهی تن یافت می‌شود.

بر اساس مطالعات انجام شده، از میان فلزات سمی، سرب، بیشترین خطرات را برای باروری مردان دارد. سرب می‌تواند باعث کاهش تعداد اسپرم‌ها، افزایش اسپرم‌های ناهنجار و با تحرک کمتر شود.

کادمیم: یک ماده سمی غیر آلی است که در توتون و تنباکو موجود است و می‌تواند در بدن جمع شود. این ماده می‌تواند عناصر غذایی مثل روی را که نقش مهمی در باروری زن و مرد دارند، بلوکه (مهار) کند.

مس: این فلز، هم سمی و هم حیاتی است و آن بستگی دارد به اینکه شما چگونه در معرض این عنصر قرار گیرید. بدن شما از طریق لوله‌های آب، سیم مسی موجود در IUD (وسیله داخل رحمی جلوگیری از بارداری)، استخرهای شنا و جواهراتی که استفاده می‌کنید، مس را جذب می‌کند. این فلز تمایل به افزایش غلظت خود در بدن دارد. مس و روی، آنتاگونیست همدیگر هستند؛ به این معنی که وقتی سطح مس در بدن بالا می‌رود، سطح روی در بدن کاهش می‌یابد و چون روی نقش حیاتی در باروری زوجین دارد، تنظیم مس بدن در محدوده طبیعی اهمیت زیادی دارد.